Moeder Rusland
Blijf op de hoogte en volg Carla en Jan
30 Juni 2014 | Rusland, Oelan-Oede
Beste mensen
De laatste belevenissen in Rusland of zoals de Russen het noemen Moeder Rusland.
Van Krasnojarsk, Kansk via Irkutsk naar het eiland Olchon in het Baikalmeer. We verblijven hier een week. Vanuit Lobbes boven op de rand van een klif, genieten wij van de betoverende omgeving. In een ontzettend oude Mazbus verkennen wij met de groep het eiland. Ongelooflijk hoe de chauffeur de bus door grote kuilen en mulle sporen heen weet te trekken zonder dat we vast komen te zitten. Een geweldig mooie omgeving. We willen hier best langer blijven, echter de verre verten trekken.
Ondertussen hebben we wel al zo’n 10.000km afgelegd.
Op naar Arschan waar Carla tijdens een bergwandeling de grond voelt trillen. Spottend zeg ik dat dit komt door de vermoeidheid van het lopen . De volgende morgen als we vertrokken zijn, is er in Arschan een aardverschuiving en wordt het paatsje verwoest. We hebben gelukkig een beschermengel gehad. Carla heeft dus inderdaad de aarde voelen trillen als voorbode van dit natuurverschijnsel.
Ulan Ude is de laatste stad die we in Rusland bezoeken. We zien veel mensen in klederdracht ; de Burjaten. Hierna op weg naar het zuiden om 10 km voor de grens van Mongolië langs de snelweg te overnachten. Na 18.00 is de grens gesloten tot de volgende ochtend 8 uur. De snelweg ligt er verlaten bij zoals tijdens de oliecrisis in 1974 in Nederland. Tot onze verbazing verschijnen de mensen uit het stadje en nemen de nieuwe asfaltweg in gebruik om te skaten, te fietsen en om auto te leren rijden.
In Rusland zijn we veel gastvrije mensen tegen gekomen. We weten nu hoe we wodka over onze schouders moeten gooien. Ook zullen we het Russische asfalt niet vergeten.
De laatste belevenissen in Rusland of zoals de Russen het noemen Moeder Rusland.
Van Krasnojarsk, Kansk via Irkutsk naar het eiland Olchon in het Baikalmeer. We verblijven hier een week. Vanuit Lobbes boven op de rand van een klif, genieten wij van de betoverende omgeving. In een ontzettend oude Mazbus verkennen wij met de groep het eiland. Ongelooflijk hoe de chauffeur de bus door grote kuilen en mulle sporen heen weet te trekken zonder dat we vast komen te zitten. Een geweldig mooie omgeving. We willen hier best langer blijven, echter de verre verten trekken.
Ondertussen hebben we wel al zo’n 10.000km afgelegd.
Op naar Arschan waar Carla tijdens een bergwandeling de grond voelt trillen. Spottend zeg ik dat dit komt door de vermoeidheid van het lopen . De volgende morgen als we vertrokken zijn, is er in Arschan een aardverschuiving en wordt het paatsje verwoest. We hebben gelukkig een beschermengel gehad. Carla heeft dus inderdaad de aarde voelen trillen als voorbode van dit natuurverschijnsel.
Ulan Ude is de laatste stad die we in Rusland bezoeken. We zien veel mensen in klederdracht ; de Burjaten. Hierna op weg naar het zuiden om 10 km voor de grens van Mongolië langs de snelweg te overnachten. Na 18.00 is de grens gesloten tot de volgende ochtend 8 uur. De snelweg ligt er verlaten bij zoals tijdens de oliecrisis in 1974 in Nederland. Tot onze verbazing verschijnen de mensen uit het stadje en nemen de nieuwe asfaltweg in gebruik om te skaten, te fietsen en om auto te leren rijden.
In Rusland zijn we veel gastvrije mensen tegen gekomen. We weten nu hoe we wodka over onze schouders moeten gooien. Ook zullen we het Russische asfalt niet vergeten.
-
30 Mei 2015 - 22:43
Theo Tigchelaar:
kwam vandaag zomaar een verslag, (alleen 20 foto's ) van jullie reis binnen uit 2014, vermoedelijk juni.
Komt er nog een vervolg? Groet, Theo. -
30 Mei 2015 - 23:07
Gerrit En Marijke:
Ha Jan en Carla,
Verrassing! Een nieuw verslag van jullie uit Rusland zo te zien. Een hele serie foto's zonder verhaal. Het zal ongetwijfeld van vorig jaar zijn. Kan me niet voorstellen dat jullie zijn teruggegaan
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
